200'den fazla üyemiz ile Ggastronomi turizmi için çok önemli bir kent Bursa...
Bazı şehirler vardır, insanı manzarasıyla büyüler.
Bazıları tarihiyle.
Bursa tarihi ve gastronomisi ile...
Havada hafif bir tereyağı kokusu…
Kömür ateşinde dönen etin çıtırtısı…
Fırından yeni çıkmış pidelerin buharı…
Anlarsınız:
Bu şehirde diyet yapamazsınız.
İskender sadece kebap değildir, bir karakterdir
Türkiye’de kebap çok.
Adana var, Urfa var, Antep var…
Ama İskender başka bir şey.
Çünkü o sadece et değil, bir matematik.
Altında tırnak pide,
üstünde incecik yaprak döner,
kenardan süzülen kızgın tereyağı,
domates sosunun hafif asiditesi,
yanında yoğurt…
Bu bir yemek değil.
“Demek ki Osmanlı saray mutfağı boşuna kurulmamış…”
Her lokmada bir medeniyet var.
Cantık: Bursa’nın pizzaya attığı Osmanlı imzası
Şimdi gelelim az bilinen ama Bursalıların kalbinde taht kurmuş efsaneye: Cantık.
Kıymalı, kaşarlı, kuşbaşılı…
Yuvarlak hamurun ortasında etli bir göbek.
İtalyan pizzası varsa,
Bursa’nın da cantığı var.
Ama Bursa usulü:
Daha tok, daha lezzetli
Öyle iki ısırıkta bitmez.
Bir cantık yersiniz, akşam yemeğini iptal edersiniz.
Süt helvası: Hafif gibi yapıp ağır gelen tatlı
Bursa tatlı konusunda da özeldir.
Size “hafif sütlü tatlı” diye sunar.
Masum görünür.
Sonra bir kaşık alırsınız…
Fırınlanmış üstü hafif yanık, altı muhallebi kıvamında süt helvası
insanı çocukluğuna götürür.
Anne mutfağı gibi.
Fakat porsiyon bittiğinde anlarsınız:
O kadar da hafif değilmiş.
Bursa tatlıları hep böyledir.
Önce kandırır, sonra teslim alır.
Kestane şekeri: Bursa’nın diplomatik hediyesi
Bir de meşhur kestane şekeri meselesi var.
Türkiye’de hangi şehre giderseniz gidin,
Bursalı biri ziyarete gelmişse bellidir:
Elinde mutlaka bir kutu vardır.
Bu artık tatlı değil,
Bursa’nın pasaportu.
Yumuşacık kestane, şekerle sarılmış…
Bir tane yersiniz, “tamam” dersiniz.
Sonra kutu biter.
Bursa aslında bir mutfak medeniyeti
Bursa’yı sadece “yeşil şehir” diye anlatmak büyük haksızlık.
Burası:
• Osmanlı’nın ilk başkenti
• Saray mutfağının temeli
• İpek Yolu’nun durağı
• Ve Anadolu’nun en güçlü esnaf kültürlerinden biri
Yani mutfak tesadüf değil.
Tarih pişmiş, tabakta servis edilmiş.
Belki de bu yüzden Bursa’da yemek yemek sadece karın doyurmak değil,
bir geçmişle masaya oturmak gibi.
Çünkü bazı şehirler gezilir.
Bazıları fotoğraflanır.
Ama Bursa…
Bursa gastronomi kültürü deneyimlenir .
Bir günde ne tadalım ;
Sabah – Tarihi fırın kokusuyla uyanış
Güne şık bir kahvaltıyla başlamayın.
Bursa sizden “serpme kahvaltı romantizmi” beklemez.
Doğru adres:
• Tarihi taş fırından tahinli pide
• Yanına demli çay
Sıcacık, kenarları hafif çıtır, ortası yumuşacık o tahinli pide…
Tatlı mı, hamur işi mi, kahvaltı mı belli değil.
Ama Bursa sabahı tam olarak budur.
İsterseniz küçük bir cantık da ekleyin.
Evet sabah sabah etli hamur.
Çünkü burası Bursa, burada “hafif” kelimesi pek kullanılmaz.
Öğle – İskender saati
Öğlen olduğunda program net:
İskender.
Bakır tabak gelecek.
Üzerine kızgın tereyağı dökülürken çıkan o “cızzzz” sesi…
İşte Bursa’nın milli yemeği marşı budur.
Yanına köpüklü ayran.
Sonra yürüyüş şart.
İkindi – Tatlı molası ve çarşı kültürü
Koza Han’a geçin.
Bir çay söyleyin.
Yanına:
• Süt helvası
veya
• Kemalpaşa tatlısı
Han avlusunda oturup çınar gölgesinde tatlı yemek…
İşte Bursa’nın gerçek lüksü bu.
Tarih, ve üzüm şerbeti.
Çıkarken bir kutu kestane şekeri alın.
Akşam – Sokak lezzeti ve esnaf lokantası
Akşam ağır restoranlara gerek yok.
Bursa’nın ruhu esnaf lokantasında saklıdır.
• Pideli köfte
• İnegöl köfte
• Kemikli et suyu çorba
• Şıra veya ayran
İşte gerçek Bursa burası.
Samimi. Gösterişsiz. Doyurucu.
Bu haftalık benden bu kadar, kalın sağlıcakla …
